Amelie, un filme no que o realismo máxico toma a súa partida e envolve co seu manto a aqueles soñadores que fican por un mundo diferente no que se teñan en conta os seus soños, no que se cambien armas, violencia e morte por esperanza, pola ledicia de vivir,por beizos con sonrisas debuxadas e palabras tinxidas do vermello amor.
Identificome coa personaxe de Amelie por ser unha soñadora que busca cobixo entre as nubes de algodón dunha Galiza diferente, que esperta o son do ar...
sábado, 16 de junio de 2007
Hai verbas que nos recordan a persoas que de supeto entraron nas nosas vidas para facernos un pouco máis amena a nosa viaxe no camiño de ida Tu gitana
Esta canción é bastante melancólica recórdame moito a unha persoa (que sei que lle gosta moito), unha persoa a que quero, que daría a vida por ela, que me demostrou e me demostra día a día cos seus xestos e palabras as cousas bonitas de cada día...Grazas a él, busqueille o sentido a vida.
Eres anxo dos meus soños, rei dos meus desexos, capitán dos meus recordos, príncipe da miña vida, trobador dos versos esquecidos, amante e señor do meu cariño, contigo para ti e para sempre. Queróte
Eres anxo dos meus soños, rei dos meus desexos, capitán dos meus recordos, príncipe da miña vida, trobador dos versos esquecidos, amante e señor do meu cariño, contigo para ti e para sempre. Queróte
viernes, 15 de junio de 2007
Selectividad, sufrimiento, agobio, nervios, presión en tan sólo tres días
Selectividad termina y con ella los nervios, agobios y el insomnio al que tuvieron que enfrentarse cientos de alumnos de toda España.
Un mal trago al que toca hacerle frente, tres días intensos llenos de presiones en los que te juegas tu futuro.
Todo un año preparándote para los exámenes...profesores que no hacen más que repetirte continuamente de que va el dichoso examen, que estructura tiene; diciéndote a cada momento que es fácil que la mayoría aprueban y que es muy difícil suspenderlo porque si no serías un lerdo.
No estoy de acuerdo con eso, que pasa con los olvidados, con los que suspenden, que pasa que son tontos… Yo creo que no, puede que hayan estudiando tanto o más que cualquiera de los otros chicos, puede que hayan peleado con uñas y dientes por conseguir su objetivo, puede que hayan tenido que pasar malos tragos enfrentarse a la desconfianza de aquellos que creían que no lo superarían porque eran considerados como débiles…
Es duro quedarse a las puertas de, te repites una y otra vez porque te ocurre a ti, porque siempre te pasa a ti, una y otra vez...No encuentras respuesta, te desanimas, te agobias, te frustas por no haber conseguido aquello que tanto deseabas. Entonces, tienes que buscar otras vías como los ciclos superiores (que sirven de puentes en estos casos; pero aún así estás seguido presionado por conseguir una nota superior para poder acceder aquello que más deseas y solo piensas en eso, en superarte y es tu único objetivo.
Pero lo peor de todo es que alguna gente dió pasado el examen y ahora esta estudiando algo que no le gusta y que escogió porque era fácil...Eso me rebienta porque hay gente que si que le gustaría estudiar esa carrera, que tiene vocación pero por cuestión de no tener suerte o por las circunstancias te quedas a las puertas...Es basntante injusto:(!!!
Un mal trago al que toca hacerle frente, tres días intensos llenos de presiones en los que te juegas tu futuro.
Todo un año preparándote para los exámenes...profesores que no hacen más que repetirte continuamente de que va el dichoso examen, que estructura tiene; diciéndote a cada momento que es fácil que la mayoría aprueban y que es muy difícil suspenderlo porque si no serías un lerdo.
No estoy de acuerdo con eso, que pasa con los olvidados, con los que suspenden, que pasa que son tontos… Yo creo que no, puede que hayan estudiando tanto o más que cualquiera de los otros chicos, puede que hayan peleado con uñas y dientes por conseguir su objetivo, puede que hayan tenido que pasar malos tragos enfrentarse a la desconfianza de aquellos que creían que no lo superarían porque eran considerados como débiles…
Es duro quedarse a las puertas de, te repites una y otra vez porque te ocurre a ti, porque siempre te pasa a ti, una y otra vez...No encuentras respuesta, te desanimas, te agobias, te frustas por no haber conseguido aquello que tanto deseabas. Entonces, tienes que buscar otras vías como los ciclos superiores (que sirven de puentes en estos casos; pero aún así estás seguido presionado por conseguir una nota superior para poder acceder aquello que más deseas y solo piensas en eso, en superarte y es tu único objetivo.
Pero lo peor de todo es que alguna gente dió pasado el examen y ahora esta estudiando algo que no le gusta y que escogió porque era fácil...Eso me rebienta porque hay gente que si que le gustaría estudiar esa carrera, que tiene vocación pero por cuestión de no tener suerte o por las circunstancias te quedas a las puertas...Es basntante injusto:(!!!
martes, 12 de junio de 2007
Invisible Skateboards
Pode que non sexa tan orixinal como o anterior, pero tamén esta simpático...Grazas a manipulación informática pódense facer cousas coma estas...
Invisible Skateboards
Añadir a Mi perfil | Más vídeos
Invisible Skateboards
Añadir a Mi perfil | Más vídeos
Escalator Dance
Despois de tanto navegar e navegar...Atopei este curioso vídeo duns rapaces franceses jeje Pareciume bastante gracioso por iso decidín publicado e semellante a coreografía que fan uns cantantes que bailan encima dunhas cintas ximnásticas.
Entre nubes de colores sigo soñando, no quiero despertar
Entre las sombras rugosas deste junio lluvioso encontré cobijo entre las nubes y me abrigué.
La lluvia mojaba con su manto de gotas el desdibujado rostro en el que instantes antes me sonreía.
Ayer todo era diferente...o así se percibía desde la perspectiva de la niñez...o quizás era igual y no se quería ver así...
Todo se acaba...se termina, se marcha sin avisar...duele el saber que es así...Pero porque ocurre, porque ahora...no encuentro respuesta.
Esperando que todo cambie sueño con días sin lluvia, llenos de brillo, de luz en el que el Sol resplandenciente desdibuje los rostros y los transforme en color...
Nadie comprende, pasan los días y las cosas siguen igual, nadie entiende, nadie se para a pensar lo que realmente ocurre...dicen que es normal, que todo ocurre de la misma manera entre las gentes porque todo se esfuma, todo se apaga. Pero yo no lo veo así, no quiero creer que sea así...
Prefiero soñar con castillos en el aire, que vivir esta realidad incierta.
Prefiero soñar despierta, que despertar y ver esta realidad, que me quema, que me mata por dentro y me hace daño.
Mientras tanto, en ti busco mi apoyo, en ti creo, en ti sueño, en ti busco cobijo. Tu amor, tus palabras, trus abrazos, besos y caricias alimentan mis pensamientos y tiñen de azul los días grises y de melancolía.
La lluvia mojaba con su manto de gotas el desdibujado rostro en el que instantes antes me sonreía.
Ayer todo era diferente...o así se percibía desde la perspectiva de la niñez...o quizás era igual y no se quería ver así...
Todo se acaba...se termina, se marcha sin avisar...duele el saber que es así...Pero porque ocurre, porque ahora...no encuentro respuesta.
Esperando que todo cambie sueño con días sin lluvia, llenos de brillo, de luz en el que el Sol resplandenciente desdibuje los rostros y los transforme en color...
Nadie comprende, pasan los días y las cosas siguen igual, nadie entiende, nadie se para a pensar lo que realmente ocurre...dicen que es normal, que todo ocurre de la misma manera entre las gentes porque todo se esfuma, todo se apaga. Pero yo no lo veo así, no quiero creer que sea así...
Prefiero soñar con castillos en el aire, que vivir esta realidad incierta.
Prefiero soñar despierta, que despertar y ver esta realidad, que me quema, que me mata por dentro y me hace daño.
Mientras tanto, en ti busco mi apoyo, en ti creo, en ti sueño, en ti busco cobijo. Tu amor, tus palabras, trus abrazos, besos y caricias alimentan mis pensamientos y tiñen de azul los días grises y de melancolía.
lunes, 11 de junio de 2007
Reflexiones detrás de un oscuro pasatiempo
Día distinto, raro en el que nada sale como tú planeabas, ni de la manera en que quisieras que de verdad saliese...todo se tuerce, todo se complica ante ti y no puedes hacer nada para que cambie, para que pase esta horrible pesadilla que te quema, que te clava por dentro cual espalda, que te quema cual vela encendida por una llama abrasadora de sentimientos de odio, de tristeza...
Quieres que se acabe, que termine el día porque piensas que encontrarás refugio en el día que esta por llegar; puede que no sea así pero es lo que esperas, te alimentas de ello como si te arrimases y agarrases a un clavo ardiendo.
Te preguntas al espejo xq? Xq a mi? Siempre a mi !!! Estas cansado, lastimado deste andar que hace tropieces con todas las piedras del camino, que te caigas, que te levantes...y así, una y otra, una y otra vez...Pero , hasta cuándo, cuánto tiempo...
La vida es dura, nos enseña a través de las palizas y los tropiezos dicen que nos hace más fuertes aunq a veces...parece todo lo contrario...débiles y más débiles, inseguros genios del presente...
Donde están aquellos días de sol donde las nubes no tapaban nuestros sueños? Seguiré buscando...rumbo a ninguna parte. Fin del camino. Destino, un presente mejor.
miércoles, 6 de junio de 2007
ARTIGO 67 DA ORDENANZA DE CONVIVENCIA, RESIDUOS E LIMPEZA VIARIA DE SANTIAGO DE COMPOSTELA
ARTIGO 67.–CONSUMO DE BEBIDAS NA VÍA PÚBLICA.
1. Queda prohibido o consumo de bebidas na vía pública cando poida alterar gravemente a convivencia cidadá. Para estes efectos, prodúcese alteración cando concorran as circunstancias seguintes:
a) Cando pola morfoloxía ou a natureza do lugar público, o consumo poida facerse de forma masiva por grupos de cidadáns/ás ou invite à aglomeración destes.
b) Cando como consecuencia da acción do consumo se poida deteriorar a tranquilidade do contorno ou provocar nel situacións de insalubridade.
A prohibición a que se refire este apartado quedará sen efecto nos supostos en que o consumo de bebidas teña lugar en estabelecementos e outros espazos reservados expresamente para esa finalidade, como terrazas e veladores, e cando dito consumo conte coa oportuna autorización que as autoridades competentes poden outorgar en casos puntuais.
2. Prohíbese nas vías e zonas públicas, a distribución e subministro de bebidas, incluso desde vehículos automóbiles, caravanas, carros barracas ou similares, se realicen a título oneroso ou gratuíto excepto os supostos expresamente autorizados polo Concello.
3. Igualmente prohíbese a distribución e venda de bebidas alcohólicas, independentemente do seu grao alcohólico, destinadas ao consumo fóra do propio establecemento de venda, entre as 22,00 e as 08,00 horas do día seguinte, agás nos supostos de veladores e terrazas de establecementos adicados á restauración ou hostalería, así como en festas, feiras, romarías e festexos populares previa autorización expresa do Concello.
4. Nos supostos referidos nos parágrafos anteriores, os axentes da autoridade poderán retirar e intervir cautelarmente as bebidas, os envases e os demais elementos obxecto das prohibicións, así como os materiais ou os medios empregados. As bebidas alcohólicas e alimentos inservibles poderán ser destruídos inmediatamente por razóns hixiénico sanitarias.
5. Ademais dos supostos nos que así se prevea expresamente nesta Ordenanza, os axentes da autoridade poderán, en todo caso, decomisar os utensilios e xéneros obxecto de infraccións ou que serviron, directa ou indirectamente, para a comisión da mesma, así como o diñeiro, os froitos e os produtos obtidos coa actividade infractora, os cales quedarán baixo custodia municipal mentres sexa necesario para a tramitación do expediente sancionador ou, a falta deste, mentres perduren as circunstancias que provocaron o decomiso.
De tratarse de bens funxibles, destruiranse ou se lles dará o destino adecuado.
Os obxectos decomisados depositaranse a disposición do órgano sancionador competente para a resolución do expediente. Unha vez ditada resolución firme e transcorridos dous meses sen que o titular recuperase o obxecto, procederase a súa destrución ou entregarase gratuitamente a entidades sen ánimo de lucro con fins sociais.
6. Sen prexuízo da responsabilidade civil subsidiaria dos pais ou nais, titores ou titoras, gardadores ou gardadoras polas accións dos menores de idade que dependan deles, aqueles serán tamén responsábeis directos e solidarios das infraccións cometidas por estes, sempre que, pola súa parte, conste dolo, culpa o neglixencia, incluída a simple inobservancia.
7. As bebidas vendidas nun estabelecemento hostaleiro deberán ser consumidas no interior deste, agás nos supostos previstos no parágrafo primeiro deste artigo.
Soñadores, sueños y realidades inciertas de brisa
Soñadores que sueñan y que se pierden en los bosques frondosos en donde la pesada brisa dibuja vagos contornos en el horizonte ansioso, en el que la arena fina acaricia la piel de quienes la tocan, quienes la tocan con sus manos blanquecinas y pequeñas conchas que revolotean sin cesar cuales mariposas ondeando con su colorido incierto las nubes aterciopeladas.
De pronto, soñadores despiertan de su confortable sueño...se dan cuenta de que estaban viviendo una realidad, realidad que soñaban con los ojos abiertos.
Alegría se respiraba en sus corazones que palpitaban sin cesar al ritmo de sus ojos cuando sus miradas se entrecruzaban en la inmensidad de ese futuro incierto.
De pronto, soñadores despiertan de su confortable sueño...se dan cuenta de que estaban viviendo una realidad, realidad que soñaban con los ojos abiertos.
Alegría se respiraba en sus corazones que palpitaban sin cesar al ritmo de sus ojos cuando sus miradas se entrecruzaban en la inmensidad de ese futuro incierto.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)